6آذر

1391/9/8 18:10

نویسنده : رضوان

408 بازدید

اشتراک گذاری

سلام فندق من

پسرم ما روز عاشورا ساعت حدود 5 راه افتادیم به سمت تهران.

تو هم که ما نذاشته بودیم ظهر بخوابی تا وارد ماشین شدیم خوابیدی....

خدا را شکر چون جاده فوق العاده شلوغ بود.

چند تا تصادف هم شده بود که ما نیم ساعتی تو ترافیک موندیم.نه راه پس داشتیم و نه پیش...

ماشینها از تو خاکی میزدن و میرفتن جلو ،همه عصبی بودن هوا هم که بارونی و مه گرفته بود.

فقط خدا را شکر میکردم که تو خوابی ،وگرنه واویلا بود.

وقتی وارد جاده ساوه شدیم یکم اوضاع بهتر شد و تو ساعت 8 بیدار شدی و تا به خودت اومدی و چند تا از فیلمهاتو از تو دوربین دیدی و یکم واسه خودت ذوق کردی رسیدیم.

الانم ساعت 11:40 صبحه و تو هنوز خوابی دیشب از ساعت 12 بردمت تو رختخواب اما تا 2 خوابت نبرد.

اما عشقت به ماشین و سویی ما را دیوونه کرده...

تا بابا از سرکار میاد سریع سوییچ برمیداری و میگی ماشین.آخه چند بار بابا تو رو برده تو پارکینگ و سوار ماشینت کرده و تو نیم ساعتی با فرمان و دنده و ...بازی کردی و بابا هم با لپ تابش مشغول یوده.حالا دیگه عادت کردی و توقع داری بابا هر دفعه از سرکار اومد همین کارو بکنه.

تو راه که داشتیم میرفتیم اراک واسه اینکه هی سویی سویی نکنی .شعر جوجه طلایی را برات خوندیم.یکبار من میخوندیم و تو واسه دفعه دوم میگفتی بابا بیخون...و یکبار هم بابا میخوند.

حالا یکسره میگی جوجه طیایی و.. ساکت میشی تا من بقیشو بخونم.دوباره میگی داب داب ابابی و ساکت میشی تا من....دوباره تبلد تبلد و بازم همون کار..

گلم تو داری مامان را امتحان میکنی و باهاش تمرین میکنی تا شعرهاشو درست حفظ بشه؟دنیا برعکس شده والا...

وقتی توپو یا ماشینت جاییه که در دسترست نیست...خودت نمیری بیارش میگی مامان...